Pages

Saturday, January 30, 2010

හැමෝටම ආයුබෝවන්...

ඔන්න 'දේදුනු පාළම'ත් සි0හල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සාමාජිකයෙක්... ඊට අදාල ලිපිය අද ලැබිල තිබුනා...
ගොඩක් සතුටුයි... ඒ වගෙම ස්තුතියි... ඉතින් ඔයාලත් පුළුවන් වෙලාවට 'දේදුනු පාළම' ලගට ඇවිත් යන්න එන්න...

Tuesday, January 19, 2010

සරසවි ප්‍රේමය...

සමනළ වැව පුරවන්නට බෙලිහුල් ඔය ගලා ඇවිත්..
ආදර කදු තරණය කර දෙහදක් අද වෙන්ව ගිහින්...
සුවද හදේ රදවලා යන්න ගිහිල්ලා...
සුවද හදේ රදවලා යන්න ගිහිල්ලා....

පහන් තරුව පායාවිත් ඔබ එන බව පවසනවිට..
සරසවියේ රෑනින් ඔබ ඉගිල ගිහිල්ලා...
සුවද හදේ රදවලා යන්න ගිහිල්ලා...
සුවද හදේ රදවලා යන්න ගිහිල්ලා....

පෙරදින අප හමුවූතැන නටඹුන් පමණකි කදුලක..
කදු අතරේ වළා රොදක නුඹ සැගවීලා...
සුවද හදේරදවලා යන්න ගිහිල්ලා...
සුවද හදේ රදවලා යන්න ගිහිල්ලා....

Wednesday, January 13, 2010

ආයෙත් බෝඩිමට...

හපොයි.... ගෙදර ඉදල ආයෙත් බෝඩිමට ම0ගැච්චුවා....
මේ අනිතිම අවුරුද්දෙ පළවෙනි සෙමෙස්තරේ...
මක්ක කොරන්නෙයි නෙ...?
කොහොමින් හරි ගොඩදාගන්නත් ඕනිනෙ....
හෆොයි... පනයනකල් ඉතින් අස්කලා...
ඒ මදිවට මගෙ කොම්පීටරෙත් ගෙදර ගෙනිහින් නෙ තිබුනෙ...
ඒකත් අරන් අවා කියමුකො...
ඔන්න මග එනකොට ගෙදරින් ඇමතුමක්...
හප්පා... මම බෙඩ් ෂීට්, කොට්ට උර එහෙම දාල ඇවිත් නෙ...
දැන් ඉතින් ආපහු හරෝගෙන යන්න කියල‍යැ...
''එහෙනම් ඔයා කොහෙන් හරි ගන්නකො....''
ඒ මව් සමාගම....
මම ඉතින් ගියා කොට්ට උරයක් ගන්න... කඩේ ඇතුලෙ ඉදන් ආපි කෙල්ලක්....
ඒකත් කොට්ට උරයක්ම තමා... අපරාදෙ කියන්න බෑ මට ගොඩාක් උර පෙන්නුවා...
ඉතින් මමත් මල් වැටිච්චි එකක්ම ගත්තා... 'මේක කීයද?' '120 අයියෙ....' හප්පා... මුන් මේකෙ මල් පෝර දාල වවල වෙන්න ඇති මෙච්චර ගනන්.... නෝන්ඩි වෙන්නත් බෑනෙ... ගත්ත ඉතින්... මොනවා කොරන්ඩද....
ආ...බෙඩ් ෂීට් තියෙනවද?.. ඔව්... කීයද? 325යි... 300ක් දෙන්නකො....
මම ඉතින් කඩෙන් එලියට එන ගමන් කඩේ අයිති කෙනාට පින් දුන්නා...
අපරාදෙ කියන්නබෑ මගෙ සහෝදර සමාගමත් ඉතින් මට අද ගොඩක් උදවු කලා....
සමාගම කිවුවට ඉතින් ඉන්නෙ එකයි...
ඕන් ඉතින් අද දවසත් ඉවරයි.... ල0කාව 'අයිඩියා' ෆයිනල් දිනුවනෙ...
ඒ ඇති....

Tuesday, January 12, 2010

ආයුබෝවන්...

සිoහල බ්ලොග් කරණයට ආධුනිකයෙක් වන මම මුලින්ම නව වසරේ සියලුම හිතවත් ජේෂ්ඨ බ්ලොග් කරුවන්ට සහ කාරියන්ට සියලු පැතුම් ඉටුවෙන ශ්‍රී සුබ නව වසරක් වේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා…

ඒත් එක්කම බොහොම කෑදර විදියට බ්ලොග් කියවන… මටත් බ්ලොග් එකක් කරන්න කියල අදහස දීපු මගේ මිත්‍රයටත් ස්තුති කරන්න මේක අවස්ථාවක් කරගන්නවා…

කරන්න තියෙන කප්පරක් වැඩ අස්සෙ මමත් බොහොම කෑදර විදියට අනිත් අය ලියපු දේවල් කියෙවුවා…

බොහොම රහට ලියපු ලිපි ගනනාවක්ම ඒ අතරෙ තිබුනා…

මට ඒතරම් රහට,පදමට ලියන්න බැරිඋනත්, යන්තමින් හරි බඩ පුරවා ගන්න පුලුවන් වෙන විදියට ලුනු, මිරිස් පදමට එන්න ලියාගන්න උත්සහ කරනවා…

අහන,දකින,දැනෙන දේවල් ගැන පුoචි හරි සටහනක් ඉඩතියෙන වෙලාවට ”දේදුනු පාළම” ට ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා…

ඔයාලත් ඉඩතියෙන වෙලාවට ”දේදුනු පාළම” ලගට ඇවිත් යන්න එන්න…



Sunday, January 10, 2010

දෙවිදේවතාවුන් වැනි මිනිසුන් ඇත...

සමාජය හරි පුදුමාකාරයි... මම එහෙම කිවුවෙ මොකද දන්නවද... හේතු කාරනා කීපයක්ම තියෙනව... අදට මම එකක් කියන්නම්.... මගෙ පුද්ගලික වැඩකට මම අද කොළඹ අවා... අතර මගදි..හරියටම කියනව නම් මාළබේදි මම ආපු 190 බස් එක නැවතුමේ පොඩ්ඩක් නවත්වල තිබුනා.. මේ අතරෙ බස් ඇතුලෙ වෙළදාම් කරන සූකිරි වෙලෙන්දෙක් බස් එකට ගොඩ උනා.. බස් එකේ ඉස්සරහ වාඩිවෙලා හිටියා අවුරුදු 50 විතර වෙන අම්මා කෙනෙකුයි එයාගෙ පුතයි... පුතාට අවුරුදු 25-30 විතර ඇති... ඒත් එයා මානසික ප්‍රශ්නයක් තියෙන කෙනෙක්...හෑසිරිමෙන් ඒක හොදටම පේනව... මේ පුතා සූකිරි දෑක්කම ඒවා ගන්න හෑදුව... ඒත් ඒ අම්ම ගාව මාරු සල්ලි තිබුනෙ නෑ... වෙළෙන්ද මාරු සල්ලි නැත්ද කියල ඇහුවා.... මේ සිදුවීම බලාගෙන හිටපු තරුණ මහත්මයෙක් වෙළෙන්දට සූකිරි පැකට් එකේ මුදල වෙන රු10 දෙන්න ඉදිරිපත් උනා.... තත්වය තේරුම් ගත්තු අර සූකිරි වෙළෙන්දා ඉතාමත් කාරුණිකව අර මහත්මය දෙන්න හදපු රු.10 ප්‍රතික්ශෙප කලා.... අර මානසික රෝගියාගෙ තත්වය තෙරුම්ගත් ඒ වෙළෙන්දා ඔවුන් ගෙනුත් සූකිරි පැකට් එකට අදාල මුදල වෙන රු.10 ගත්තෙනැ.. ඉතින් මේ මල් මිට අර කාරුණික වෙළෙන්දාටයි... බස් එකේ හිටපු අර කාරුණික මහත්මයාටයි.... මානසික රෝග තියෙන අයට ගහල මරන අය ඉන්න මේ රටේ... මේ වගේ රත්තරන් හදවත් තියෙන උදවියත් ඉන්නව කියල අපි මතක තියාගන්න ඔනෙ...

වනසිවුපාවුන් වැනිමිනිසුන් මැද දෙවිදේවතාවුන් වැනි මිනිසුන් ඇත...
ඒ දේවතාවන් දිව්යා0ගනාවන් මනුලොතලයේ වාසනාවන්...
.

Tuesday, January 5, 2010

හිතට දැනෙන සින්දුවක්...

අපි ඈතට ඈතට පානගලා ඝන වනන්තරේ….
අතරමන් වෙමු වසන්ත මල් ගොමුවේ.… ..//

කෙසේද අත් බැද ඇවිදින්නේ...
වෙරලේ උයනේ තුරුලු වෙමින්..
නෑසිය මිතුරන් මගතොට හමුවන්නේ..
උකුසු ඇසින් අප කෙලෙසද ගැලවෙන්නේ...

අපි ඈතට ඈතට පානගලා..

කාත් කවුරුවත් නෑ එන්නේ..
ඉදුල් නොවේ රුදු මිනිස් ඇසින්...
අපේම පුන්චි ලෝකයේ අපි ඉන්නේ...
බමරුන් විතරයි තනියට ලගඉන්නේ...

අපි ඈතට ඈතට පානගලා...//

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

~එස්. ඒ.~ ගැන