Pages

Tuesday, April 20, 2010

සුබ නව වසරක්...!

සියලුම දෙනාට සුබ අළුත් අවුරුද්දක් වේවා...
ප්‍රමාදය පිළිබද සමාවන්න...

අප්‍රේල් 7ට පස්සෙ අද තමා මේ පැත්තට ආවෙ... ඒ කියන්නෙ බෝඩිමටත්,බ්ලොග් අඩවියටත්,සිoහල බ්ලොග් කියවනයටත්,ලාoකීය සිතුවිලි වලටත්....


"නදීශා"මගේ කතාවට කොමෙන්ටු දාපු අයටත් කියවපු හැමෝටමත් ස්තූති කරන්න බැරි උන නිසා... මේ විදියට පෝස්ට් එකකින් ස්තූති කරන්න හිතුවා...


වෙන් වෙන් වශයෙන් පිලිතුරු ලබා දීමට නොහැකිවීම ගැන සමාවන්න... 

සෙමෙස්තර පරීක්ෂණය නිසා කාරිය බහුලවී ඇත...


සුබ අළුත් අවුරුද්දක් වේවා.!

Tuesday, April 6, 2010

"නදීශා" අවසානයට පසු...

"නදීශා"...මා ආදරය කල ඇය..

නදීශා 12

නදීශා 11
සියලු දේ සිදුවී හමාරය....
නමුත් එක වරම ඇය මෙසේ වෙනස් වීමට නම් හේතුවක් තිබිය යුතුය...


නැවත දිනෙක  මාගේ වද කිරීම මත, ඇය මුණ ගැසීමට මට  හැකිවිය...

පුරුදු ලෙසම නොවූවත් ඇයත් සමග ටික වේලාවක් ගතකිරීමට හැකිවිය...

"අපි යමුද අපි මුලින්ම මුණ  ගැහුනු තැනට?"

'ම්.. ඉක්මනින් ගෙදර යන්න නම් ඕනේ...
කමක් නෑ.... යමු... ඒත් ටික වෙලාවයි..'

"ඔව් ඔයාව ඉක්මනින් මම යවන්නම්...."

ස්ථානය: "රස" නිවස
වේලාව: සවස 2.30ට පමණ.

"ඔයා මොනවද බොන්නේ?"
'කැමති දෙයක්'

ම්... අපිට ගේන්න ස්මැක් චොක්ලට් එකයි, ජින්ජ බ්යර් එකයි...
ඇගේ කැමතිම පානය ස්මැක් චොක්ලට් විය...

"නදීශා...
මට ඔයාට දෙයක් කියන්න තියෙනවා"

'මොකක්ද?'
"මම දන්නෙ නෑ ඔයා මේක අහල සතුටු වෙයිද අඩයි ද කියලා... ඒත් ...මේක මම මගේ ජීවිතයේ ගන්න අමාරුම තීරණය...."

'මම දැන් මට කියන්න තියෙන දේවල් කියල ඉවරයි...' 
මීට පෙර හමුවීමේ දී ඈ කීවාය....

කෙනෙකු බලෙන් මාවෙත රදවාගෙන ආදරය කිරීමේ හැකියාවක් නැත...

"අපි මේ විදිහට මුණ ගැහෙන අන්තිම දවස අද"

ඒ මොහොතේ ඇගේ මුහුණේ ඇදුනේ දුක් සහිත බවක්ද නැතහොත් සතුටක් ද යන්න මම අදටත් නොදනිමි...



නමුත් ඇයට ආදරය කල බව පමණක් දනිමි....

~නදීශා අවසානය~

Thursday, April 1, 2010

නදීශා 11

නදීශා 10 මෙතන 

නිලූෂිගේ නිවසට ලගාවන තුරු පසුගිය දින කීපය තුල කතා කිරීමට නොහැකි වූ සියලු දේ ගැන කතාකරමින් පැමිණියෙමු..

යහලුවාගේ නිවසට යාමට ටිකදුරක් පාගමනින් යාමටද සිදුවින..

"මේ අපි දෙන්න හෙමින් යමු.. අර දෙන්නට ඉක්මනට යන්න කියමු..."
මම ඇයට කීවෙමි...

'ඔව් අනේ.. මේ යන විදිහට මට නම් ගෙදරට ගියගමන් මොනවහරි බොන්න ඕනෙ'

"ඔයා දන්නවද අද ගෙදරදි වුන දේ?"
'නෑ නෙ ඉතින්.. කියන්නකෝ...'

මම සිදුවූ සියල්ල ඇයට පැවසීමි...
'ඔයා හරි ලමයෙක් නෙ!.. ඇති ගුටි නොකා බේරුනා...'

"ඉතින් ලමයො මම ඇත්තම කිවුවා... මේක ඉතින් අද කිවුවත් එකයි පස්සෙ කිවුවත් එකයි නේ..."
ඇය ඒ ගැන තවදුරටත් කිසිත් නොකීවාය,...


කෙමෙන් කෙමෙන් අපි නිලූෂිගේ නිවසට ලගා වුනෙමු..

ඇගේ මව ඉතා හොදින් අප පිළිගත් අතර, අපට සoග්‍රහයක් කිරීමටද ඕ අමතක නොකලාය...

'දැන් ඇතිනේ මහන්සි නිවාගත්තා,... අපි යමුද පන්සලට?'

ස්ථානය:  ............පන්සල
වෙලාව: උදෑසන 11.00 ට පමණ


ඇයටත් මටත් ඉඩ හැර යහලුවන් දෙදෙනා... මදක් ඈතට වූහ...
මා ඇය හා ගෙවූ වසර දෙකක පමණ කාලය තුල එදින මම ඇගේ විශේෂත්වයක් දුටිමි...

"මම අදයි දැක්කෙ ඔයා ජින්ස් ඇදල ඉන්නවා... ඇයි කලින් ඇන්දෙ නැත්තේ?" මම ඇසීමි..

ඔයා කැමති නැතුව ඇති කියල මම හිතුවා... ඒකයි...

"ඉතින් මම කලින් එහෙම කියල තියෙනවද?"
නෑ.. ඒත් මම හිතුවා... 

'ඒක නෙමේ,.. මට දෙයක් අහන්න තියෙනවා...'
"ඉතින් අහන්න.... මම උත්තර දේන්නම්"

මේ මොහොතේ මා උත්තර සැපයීමට සූදානම් වන්නේ ජීව්තයේ අසීරුම ප්‍රශ්ණාවලියකට යැයි මොහොතකට වත් මම නොසිතීමි...

'මට කියන්න රoග මේකෙ අවසානය මොකක්ද කියලා...'
ඔයා මොනවද මේ අහන්නේ?

"ඇයි මම පටන් ගන්න කොටම කිවුවේ අපි මැරි කරනව කියලා... ඇයි ඉතින් මේ ආයෙත් අහන්නේ?"

'ඒඋනාට මට නම් එහෙම හිතෙන්නේ නෑ...රoග'
"මොකක්?" මම වික්ෂිප්ත වීමි... ඇයගෙන් මෙවන් වදන් පෙලක් මා කිසිවිටෙකත් අපේක්ෂා නොකලෙමි...

'ඔයා දන්නව නේද අර ..... සර්ව?'

"ඔව්... ඒ මොකද?"

'එයා මැරි කරල තියෙන්නෙ අපේ .... කෙනෙක්ව.'

'ඒත් ඒ කෙනාට කලින් වෙනත් boy කෙනෙක් හිටියා...
මැරි කරල උනත් තාමත් ඒ ...... එයාත් එක්ක අෆෙයා එක තියාගෙන ඉන්නවා'

ඇයට කතා කිරීමට ඉඩ හැර මම නිහඩ වීමි....

'මට වුනත් ඔයාට වුනත්, අපි මැරිකරල ඉන්න කොට ඒවගේ කැමති කෙනෙක් හම්බ උනොත් මොකද කරන්නේ? '

"මට තේරුනේ නෑ නදීශා..."

'අපි දෙන්න මැරි කලාට පස්සෙ,... ඔයාට වෙනත් කෙනෙකුට හිත ගියොත්?'
"නෑ කීයට වත් එහෙම වෙන්නේ නෑ..." මම පිලිවදන් සැපයීමි..

'මට වුනොත්' 

"මොනවද මේ කියවන්නේ?"
'නෑ මම ඇත්ත කියන්නේ..'

ඒ මොහොතේ  කෙනෙකු, තම පෙම්වතියගෙන් හෝ පෙම්වතාගෙන් තමන්ට ඇසිය හැකි කෲරතම සහ අසoවරම දෙය මම අසමින් සිටියෙමි... 

මම ආදරය කල, මගේ ජීවිතය යයි සැලකූ ඇය,
මේ මොහොතේ මගේ සියලු සිහින, පැතුම් සුනු විසුනු කරමින් මගෙන් මිදීමට උත්සහ කරයි....

මා වෙනුවට වෙනත් අයකු එම ස්ථානයේ සිටියේ නම්, මීට වඩා බොහෝ වෙනස් අයුරකින් ඇයට ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත...
'අපි දෙන්නට යාලුවෝ විදිහට ඉන්න පුළුවන්...'
රoග ඔයා ඇයි කතා කරන්නේ නැත්තේ?

නදීශ, ඔයත් එක්ක යාළුවෙක් විදිහට ඉන්න ඕනෙ නම්, මම මෙහෙම ඔයාගෙ පස්සෙන් ඇවිත් යාළු වෙන්නේ නෑ නෙ..
අනික මට දැන් කතා කරන්න දෙයක් ඉතිරි වෙලා නෑ...

'නෑ රoග, ඔයා මට ඔයාව තේරුම් ගන්න දුන්නේ නෑ...'
ඔයා මොකක්ද මේ තේරුම් ගන්න දුන්නේ නෑ කියන්නේ...
මොනවද එහෙනම් ඔයා මගේ ගැන මෙච්චර කල් හිතාගෙන හිටියේ...

'ඔයාට ඒක තේරෙන්නෙ නෑ...'
'මම දැන් මට කියන්න තියෙන දේවල් කියල ඉවරයි...'
අවසානයේ ඇය පැවසුවාය...

එසේ කියමින්... අවසානයේ සියල්ලම, නැවත  මා වෙත යොමු කලාය...


මගේ ආත්මය, ජීවිතය, ආදරය, මැවූ සිහින, සියල්ලක්ම එකින් එක මාගේ දෑස් ඉදිරිපිට බොද වෙමින් පවතී...

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

~එස්. ඒ.~ ගැන